Niepotwierdzenie umowy o pracę na piśmie

Dodano 21 stycznia 2014, w Darmowe porady, przez notariusz.krakow

Pytanie: PRACODAWCA ZATRUDNIA PRACOWNIKA BEZ PISEMNEJ UMOWY O PRACĘ. CZY NIEPOTWIERDZENIE UMOWY O PRACĘ W FORMIE PISEMNEJ POWODUJE JEJ NIEWAŻNOŚĆ? CZY PRACOWNIK MOŻE PRZED SĄDEM PRACY POWOŁAĆ NA ŚWIADKÓW – ZNAJOMYCH Z PRACY, KTÓRZY POTWIERDZĄ FAKT WYKONYWANIA PRACY? CO POWINIEN ZROBIĆ PRACOWNIK?

Odpowiedź: Zgodnie z art. 29 § 2 Kodeksu pracy, umowę o pracę zawiera się na piśmie. Jeśli zaś umowa o pracę nie została zawarta z zachowaniem formy pisemnej, pracodawca winien, najpóźniej w dniu rozpoczęcia pracy przez pracownika, potwierdzić pracownikowi na piśmie ustalenia co do rodzaju umowy oraz jej warunków. Niezachowanie formy pisemnej nie powoduje jednak nieważności umowy o pracę, a w postępowaniu sądowym nie ma ograniczenia możliwości przeprowadzenia dowodu ze świadków i z przesłuchania stron na fakt zawarcia takiej umowy. Zgodnie z art. 22 K.p., przez nawiązanie stosunku pracy pracownik zobowiązuje się do wykonywania pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez pracodawcę, a pracodawca – do zatrudniania pracownika za wynagrodzeniem. Jeśli więc wykonywanie pracy przez pracownika ma ww. cechy stosunku pracy, a pracodawca odmówił zawarcia umowy na piśmie, to pracownik może złożyć skargę do okręgowego inspektoratu pracy właściwego ze względu na siedzibę pracodawcy. Inspektor pracy może skierować do pracodawcy wystąpienie z wnioskiem o potwierdzenie w formie pisemnej rodzaju i warunków umowy o pracę, a także wytoczyć na rzecz zainteresowanej osoby powództwo o ustalenie stosunku pracy. Pracownik może też sam wystąpić z takim powództwem do sądu pracy. Pracodawca, który nie potwierdza na piśmie zawartej z pracownikiem umowy o pracę, popełnia wykroczenie przeciwko prawom pracownika.

Przyczyna wypowiedzenia

Dodano 10 stycznia 2014, w Darmowe porady, przez notariusz.krakow

Pytanie: OD 10 LAT PRACUJĘ W JEDNEJ FIRMIE. MAM STAŁĄ UMOWĘ O PRACĘ. W UBIEGŁYM TYGODNIU PRACODAWCA WRĘCZYŁ MI NA PIŚMIE WYPOWIEDZENIE UMOWY, PODAJĄC JAKO PRZYCZYNĘ UTRATĘ ZAUFANIA W ZWIĄZKU ZE ZDARZENIEM, KTÓRE MIAŁO MIEJSCE PRZED MIESIĄCEM. CZY JEST TO DOPUSZCZALNE? CZY POWINIENEM SIĘ ODWOŁYWAĆ DO SĄDU?

Odpowiedź: Zgodnie z art. 30 § 1 pkt 2 Kodeksu pracy, każda ze stron stosunku pracy może rozwiązać za wypowiedzeniem umowę o pracę. W wypowiedzeniu trzeba wskazać przyczynę uzasadniającą wypowiedzenie oraz wedle art. 30 § 5 Kodeksu pracy – pouczenie o przysługującym prawie odwołania się do sądu pracy. Zgodnie z art. 264 Kodeksu pracy, odwołanie od wypowiedzenia umowy o pracę wnosi się w ciągu 7 dni od dnia doręczenia pisma wypowiadającego umowę o pracę. Zasadność rozwiązania umowy o pracę i przyczyna wypowiedzenia może ocenić wyłącznie sąd pracy. Można jednak uznać, iż ponieważ art. 30 § 4 Kodeksu pracy nie precyzuje sposobu określania przyczyny wypowiedzenia ani stopnia jej szczegółowości, podanie w piśmie wypowiadającym pracownikowi umowę o pracę utraty zaufania pracodawcy do pracownika wystarczająco konkretyzuje przyczynę w kontekście znanych pracownikowi zarzutów, postawionych mu wcześniej przez pracodawcę, zwłaszcza jeśli okoliczności zakończenia stosunku pracy są znane pracownikowi albo wynikają z innych dokumentów. W takim jednak przypadku pracodawca powinien wykazać, na czym polega utrata zaufania. Jeżeli przyczyna wypowiedzenia jest pracownikowi znana, to sformułowanie „utrata zaufania” nie wymaga szerszego omówienia w piśmie wypowiadającym. Zwięzłość takiej przyczyny mieści się w graniach konkretyzacji przyczyny wymaganej przepisem art. 30 § 4 Kodeksu pracy. Wskazanie przez pracodawcę przyczyny uzasadniającej wypowiedzenie przesądza o zakresie sporu przed sądem pracy – spór toczy się jedynie w zakresie przyczyny podanej w piśmie pracodawcy. Nie może on potem powoływać się w toku postępowania na inne przyczyny, które też mogłyby uzasadniać wypowiedzenie. Naruszeniem art. 30 § 4 Kodeksu pracy byłby brak wskazania przyczyny wypowiedzenia umowy o pracę, a także podanie innej przyczyny niż uzasadniająca rozwiązanie umowy o pracę, tzn. wskazanie przyczyny nierzeczywistej.

Naruszenie dóbr osobistych

Dodano 10 stycznia 2014, w Darmowe porady, przez notariusz.krakow

Pytanie: PRASA OPUBLIKOWAŁA NIEPRAWDZIWE INFORMACJE NA TEMAT MOJEJ OSOBY. CO MOGĘ ZROBIĆ W TEJ SPRAWIE?

Odpowiedź: W takim przypadku można wystąpić z powództwem o ochronę dóbr osobistych. Art. 23 Kodeksu cywilnego przewiduje, że „dobra osobiste człowieka, jak w szczególności zdrowie, wolność, cześć, swoboda sumienia, nazwisko lub pseudonim, wizerunek, tajemnica korespondencji, nietykalność mieszkania, twórczość naukowa, artystyczna, wynalazcza i racjonalizatorska, pozostają pod ochroną prawa cywilnego niezależnie od ochrony przewidzianej w innych przepisach”. Zgodnie zaś z art. 24 § 1 K.c., osoba, której dobra osobiste zostały naruszone, Naruszenie dóbr osobistych może żądać usunięcia skutków tego naruszenia, w szczególności poprzez złożenie oświadczenie odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie przez osobę winną tego naruszenia. Poza tym, na zasadach przewidzianych w Kodeksie cywilnym, poszkodowanemu przysługuje roszczenie o zadośćuczynienie pieniężne lub o zapłatę odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny, a jeśli na skutek naruszenia dobra osobistego została wyrządzona szkoda majątkowa, poszkodowany może żądać jej naprawienia na zasadach ogólnych. Zgodnie z art. 38 ust. 1 Prawa prasowego, odpowiedzialność cywilną za naruszenie prawa spowodowane opublikowaniem materiału prasowego ponoszą autor, redaktor lub inna osoba, którzy spowodowali opublikowanie tego materiału; nie wyłącza to odpowiedzialności wydawcy. W zakresie odpowiedzialności majątkowej odpowiedzialność tych osób jest solidarna.

Zatrudnienie dziecka

Dodano 10 stycznia 2014, w Darmowe porady, przez notariusz.krakow

Pytanie: PODATNIK ZATRUDNIA W FIRMIE NA UMOWĘ ZLECENIE SWOJĄ PEŁNOLETNIĄ CÓRKĘ. CZY MOŻE ON UJĄĆ JAKO KOSZT UZYSKANIA PRZYCHODU WYDATKI Z TEGO TYTUŁU?

Odpowiedź: Może, gdyż – zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 26 lip-ca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych – kosztu uzyskania przychodu nie stanowi wartość własnej pracy podatnika, jego małżonka i małoletnich dzieci, a w przypadku prowadzenia działalności w formie spółki cywilnej lub osobowej spółki handlowej – także małżonków i małoletnich dzieci wspólników. Pełnoletniego dziecka to wyłączenie zaś nie obejmuje.

Więcej informacji na stronie „Biuro rachunkowe Kraków” lub bezpośrednio: Doradztwo podatkowe Kraków.